nazot

~ Can sıkıntısı

Thu, 30 Jul 2009 21:57:00 +0300

Harry Potter ve Melez Prens ~ Film Değerlendirmesi & Yorumu

Tue, 28 Jul 2009 12:21:00 +0300

Öncelikle film beklediğimin üstünde bunu söylemeliyim.David Yates,beni umduğum şekilde yanılltı.Film harikaydı.İyi iş çıkarmış(lar).

Filmin başında çok heyecanlıydım,umarım güzel olmuştur diye düşünüyordum.Ama daha ilk sahnesinde etkiledi beni.Kesinlikle çok daha karanlıktı.Ve de bunun 5.filmede yansıması gerekirdi diye düşünüyorum.Dumbledore daha bilge ve ağırbaşlı duruyordu.Son sahne çok ama çok güzel olmuştu,ne yalan söyleyeyim duygulandım ,kitaptakiyle uzaktan yakından alakası yoktu ama yine de bir şekilde çok etkiledi.

^sırasıyla gideyim Harry çok büyümüş nasıl desem bayağı bir adam gibi gözüküyordu.Önceki filmlerde daniel vücut bakımdan çok uymasa bile bi şekilde onu yine uygun hale getiriyorlardı.Bu sefer pek yapmamışlar o işi.Ayrıca Ginny le olan öpüşme sahnesini hiç beğenmedim,neydi lan o öyle.Tabi kitaptaki kadar canlı olmasını beklemiyorum ama Quidditch ten sonra olsaydı daha iyi olurdu.

Quidditch dedim,filmde en azıdan 5 le karşılaştırırsak daha güzel ve etkileyici yapılmıştı ama yine şampiyonluk sahnesi yoktu 3.filmdeki gibi.Yine de Ron'un kurtarışları quidditchli sahneleri kurtardı

Ron -Hermione ilişkisi çok öplana gelmişti,sonuçta Hermione Harry'le bu konu hakkında hiç konuşmuyordu.Ama Harry anlıyordu.Böylesi daha "gencimsi" olmuş

Ron-Lavender sahnelerinde çok güldüm,ve Ron'a da çok acıdım

HPC 'de Seçimler!

Sun, 26 Jul 2009 15:05:00 +0300

HPC'e seçim geldi ! 09' Seçimleri çeşitli adaylıklara var :P

desteklediklerim (diğer kategorilerderki adaylıkları sonra ekleyecğim ) :

En berbat yazar : Stepheine Meyer
En berbat kitap : Twilight Serisi
En nefret edilen kitap karakterleri : Twilight Karakterleri

En iyi kurgu : THe Hunger Games - Suzanne Collins
Miras Üçlemesi

Seçimler için afişlerde hazırladıım onlarıda sonra ekleyeceğim :P

.. ( devamı )

Acı

Fri, 10 Jul 2009 16:07:00 +0300

~İçimdekileri dökme amacıyla yazılmıştır.~Öykü ya da düz yazı farketmez,kategorisizdir.~Yaşamışım olduğum bir 'şey'in hikayesidir.~Yorumlara açıktır.

~Şunu da ekleyeyim normalde bu tür ilişkilere fazla kafamı takan bir insan değilim,Kubilay la (HPC'den Arminas)bir konuşmamızda hatta beni eleştirmişti,iyi hatırlarım.Ama bir anda oldu,ve gerçekten kendimi kaybettim.Beni bu kadar etkilemesinin nedeni,kaybımım kendim oluşu..Benle yaşayan benim gibi yaşayan herşeyimle aynı olan insanın kaybı..

İşte her gece üzerine kara bulut gibi çöken o günü her anına kadar tekrar yaşıyordu.
Okulunun yıl sonu şenliğindeydi.Dans pistinde olmayan birkaç arkadaşıyla bahçenin en dip köşelerinden birine kurulmuşlardı.Annesinin istediği kıyafetle suratı asık bir şekilde bekliyordu şenliğin bitmesini.Hem ne işi vardi onun burada?Neden gelmişti?Ama hayır,kardeşinden daha yakın olan ölümsüz dostu Salih'i kıramazdı.Sabah evden çıktığından beridir başının etini yiyordu akşamki şenliğe gelmesi için.Bir nevi kavalyesi olacaktı onun.Peki o nerdeydi?Bu kadar ısrar ettiği halde neden yanında degildi?Onun isteği olmasa burada değil Eren'in yanında olacaktı.Tam bunları düşünüp hayıflanırken Salih görünmüştü.Yüzünde çekingen bir ifadeyle yanına tünemişti.Niye böyle davranıyorsun diye sormuştu sessizce."neden mi? Neden hea?" diye cevapladığını duyuyordu kendinin."Sen bilmiyorsan sana anlatacak değilim lan.".Bir anda ayaga fırlamıştı Salih,karşısına geçip iki omzunda sarsmıştı onu."Böyle yapma bana!"."iyi yapmam." diye cevapladiğını duyar gibiydi dislerinin arasından.Diğer arkadaşlarının garip bakışlarının arasında arkasına bakmadan oradan ayrıldığınh gördü kardeşten öte kardeşinin.Hem kızgındı hemde üzgün.Neden bunların ikisinide aynı anda hissetmek zoru.. ( devamı )

Başlıksız/

Fri, 20 Feb 2009 22:13:00 +0200

uzun süredir yazmamışım buraya. Evet sinirleyim şu anda. Bayağı bi sinirli hatta. Yetişkinler neden her zaman hep aynıdır ? Nenden bi kere bile olsa değişmek istemezler ya da patron tipli arkadaşlar ?

Herşey karışmak neden bazılarına zevk verir =P şahasen kimse benim umrumda olmuyor da neden bazılarıburunlarını sokma ihtiyacı duyuyor? Tabi yapı farklılıkları olabilir ama insan kendini dizginleyemez mi ?

Sürekli eleştirilmeme ve öğüt duymaya ihtiyacım yok ! Tamam mı ? Bnaa akıl vermeyi bıraksınlar artık !

.. ( devamı )

Karanlık Çığlık(lar) !

Mon, 26 Jan 2009 14:06:00 +0200

Kanlarım akar;ruhum üşürken
Ölüm kol gezer çevremde
Son bir isyanını bekler ruhumun herkes
Kirpiklerimin ıslanışını.

Umutlarlar beslenir umutsuzlar,
hiçbir adı almayan yerde
Yaşamakla yaşamamak arasında.

Herkes bedelsiz iyilik peşinde koşar
Bu adaletsizlik abidesi yerde.
Sevimsizlik ise kutsanır.

Birbiri ardına sarfedilen sözlere
boş anlamlar saklanır.

Bedenim yorgun düşer,kansızlıktan.
Onun için savaşırken ben,
Ruhum öksüz kalır... ( devamı )

~ Yeni Yıl

Fri, 02 Jan 2009 22:35:00 +0200

~Yeni Yıl

Umutlarım vardı.
Hayallerim vardı.
Ama hepsi,
yeni yıl rüzgarıyla birlikte küle dönüştü.

Yeni yıl, her zaman yeni bir hayata gebedir derler.Yeni ve daha iyi bir hayata.Son ayın,son günü herkesi bi' heyecan kaplar.Yeni hayaller kurulur,yeni umutlar beslenir.Bir günlüğüne de olsa hayata daha iyi bir pencereden bakabilmenin zevki çıkarılır.O akşam özeldir.Sanki bi' daha aynı anı yaşamayacakmışız gibi.O gece de özeldir.Diğer günün gece/gündüzüne dönmek için son kez üst üste gelen akrep& yelkovan ikilisine bakılır sürekli.Uzun süredir birlikte olması bu kadar beklenmeyen ikilinin hasretinin bitmesine on saniye kala herkes geriden itibaren saymaya başlar.

Artık yeni yıla girilmiştir.O günle birlikte içilir,eğlenilir,doyasıya istenilen şeyler yapılır.Sonra eve gelinir,sızılır.
Ardından gelen bir kaç günde de o ilk günün heyecanı,umudu,sıcaklığı devam eder.Ama ne zaman ki hayat gerçek yüzünü gösterir,işte o zaman herşey,herkes eski,orjinal haline döner.Yeni yılın yeniliğinden eser kalmaz.Dönmüştür herşey eskiye.

.. ( devamı )

Bi' Seri Katilin Günlüğü ~ Bölüm 1 - Öfkenin Getirdikleri...

Sat, 27 Dec 2008 01:39:00 +0200

Bölüm 1 - Öfkenin Getirdikleri...

Yapışkan boyayla ruhunun karanlığını andıran renkteki duvarlara yazmaya başladı.Ayinin başlaması için bu gerekliydi.Önce duvarlar sonra sıra bedene gelirdi.Kurbanının bedenini duvar gibi kullanırdı.Boya ise yerini kana bırakırdı.Parmaklarının uyuştuğunu hissedene kadar yazacaktı.Ama ne yazdığının önemi yoktu.
Üçgen şeklinde odanın ortasında bir masa bulunuyordu.Yerler garip bi' şekilde temizdi.Ama birazdan görüntü bayağı değişeceğe benziyordu.Bitmişti işi işte duvarlarla.Yorgunca masaya yanaşıp üstüne uzandı.Şimdi kurban rolüne bürünmüştü.Masaya perçinlenmiş kilitlerle kendini sıkıştırmayı düşündü bi an.Ama hayır,kendini çok kolay kaptırıyordu.Bu düşünceyi hemen aklından sildi.Başını sağa döndürüp gözlerini dikti önünde yazanlara. 'Let It Bleed' yazmıştı kocaman harflerle.Boyanın rengiyle tuhaf bi' ironi oluşturuyordu.Duvarlara baktıkça başının döndüğünü hissetti.Kollarını iki yanına sallandırdı.Onlardan kurtulmak istercesine.Bi' süreliğine gözlerini kapatmayı denedi.Çabası boşunaydı.Dürtüsüne engel olamazdı.Olmamalıydı zaten.Bunun nasıl sonuçlanacağını bi' kez yaşamıştı.Kollarına baktı.Hatırlamıştı bir çok şeyi.Ayağa kalkıp köşede hala baygınca yatan kurbanınının yanına gitti.Kolayca kucağına aldı ve masaya yatırdı.

Yaptıklarını bir bir ödetecekti ona.Yüzüne suyu döktüğünde sersemlemiş bi halde uyandı kurbanı.Gözlerine kilitlendiğinde yalvarır gibi ağzını oynatmaya çalıştı.Ama ona sesi gerekiyordu.O çığlıklardan güç alıyordu.Hızlıca ağzına yapıştırdığı bantı çekti.Kurbanı şaşırmış göründü,bunun ona ne kadar haz verdiğini bilmede.. ( devamı )

Benliğim

Tue, 09 Dec 2008 13:49:00 +0200

Benliğim

Zaman,unutulmuş meyvelerini toplayarak ilerliyor.Şimdiyle harmanlamış geçmişi.Doğruları keskinlemiş art arda bıçak darbeleriyle.

Unutulmaya yüz tutmuş anılarımı yeniden yaşatarak acı çektiriyor bana.Kutsallığımı yok etmeğe çalışıyor.Bunca zamandır uğraştığım herşeyin karşılığını alıyor benim yerime,benim olanları...Sessizlik içinde sesini kullanıyor.Ayakta kalabilmek adına uğraştığım herşeyin arkasından o çıkıyor.Buna rağmen,buna rağmen beni yaralıyor.Ve ben gazi oluyorum.Yaralarımı yine ben sarıyorum.Ama yeniden o çıkıyor sahneye.Benim yerimi alıyor.Benimle yaşıyor.Ben her ne kadar karşı çıksam da, aldığım her nefesi bunun olmaması için harcasam da bu böyle devam ediyor.Sıkıştırıyor beni bu kaybedilmişlerin döngüsünde.Her doğan günün ardından lanet o.. ( devamı )

Bedel...

Mon, 08 Dec 2008 21:44:00 +0200

Ölüm sessizliği içinde sesler,ruhumun karanlığında bedenimi arar.Onu artık bulabildiğini söylemek için.Kendi başıma yol almak dokunmuyor bana.Sadece ben ve "O".

Karamsar dudaklarım dönemedi bir daha ona. Ağladı Ona doyamayan gözlerim,onunkilere artık bakamadığında.Ve isyan etti bedenim O'na ulaşamadığında...

yazı yazamamanın ürünüdür.Bir bakıma sonuçları olabilir Bir türlü beğenemiyorum yazsamda. İşte öyle =P .. ( devamı )